Artikelen van Marieke Jacobs

Roos is alweer een grote meid geworden. Bijna zes maanden nu, dus tijd voor een eerste hapje dachten wij zo.
Helaas heeft Roos last van exceem dus moesten we wachten tot zes maanden met het eerste hapje. We zijn dan ook met groente begonnen om zo min mogelijk risico op een allergische reactie te lopen.

Roos vond het allemaal wel best. Op donderdag 4 juni kreeg Roos haar eerste hapje. Sperziebonen! Nou dat ging erin als koek! Het was een waar smulfestijn. Ga door met lezen van "Sperziebonen mmm dat smaakt!"

Op 22 december 's nachts om 2.45 uur braken de vliezen. Ik maakte Twan wakker en vertelde het hem. Hij reageerde niet echt en draaide zich weer om en sliep verder. Vanaf dat moment was ik wakker. Langzaam aan begonnen de weeen. Om 4.15 uur ging ik mijn bed uit en toen kwam er ineens een hele golf vruchtwater! Ik kon het nog net tot de badkamer halen...
Ga door met lezen van "Het is een meisje!"

36 weken zwanger en dan volgt de liggingsecho. Middels de bekende echo wordt gekeken of de baby al in de juiste positie ligt. Ga door met lezen van "Liggingsecho"

Dagen verstreken en uiteindelijk ook weken. Verdriet gaat niet weg, het slijt, en dat heeft veel tijd nodig. We zaten ook te wachten op de uitslag van het onderzoek. Ga door met lezen van "En toen leefden ze nog lang en gelukkig"

Daar was ze dan, ons kleine meisje. Een klein poppetje.. Twan had alles helemaal meegemaakt en ik was na de bevalling vooral heel verdrietig. Verdrietig omdat ik haar nu echt af moest geven, omdat ik nu helemaal niets meer kon doen, omdat het allemaal voor niets was geweest. Toen ik haar zag, gewikkeld in haar zachte, roze handdoek, was ik ook teleurgesteld. Zo'n lief klein meisje, helemaal gaaf, behalve haar hoofdje en ik mocht haar niet houden. Madelief had de weeen niet overleefd, bij mijn gevoel was ze er al sinds vanochtend niet meer. Onze kleine meid was niet bestand tegen die druk.
Ga door met lezen van "Na de bevalling"