Twan en Marieke

Waldrock 2009

nospam@example.com (Twan Jacobs) — Tue, 16 Jun 2009 16:55:28 +0000

Er even tussenuit... zonder de vrouwen dus! Die mochten wel mee, maar heel wijs besloten ze om dat NIET te doen. Nou, aan de vrijdagavond hebben ze niets gemist. We dachten dit jaar het voorconcert mee te pikken en dus gingen we vrijdagmiddag al op weg. Lekker op het gemakje. Sander van af Borkel en Schaft via Veghel, langs Breda, helemaal naar Borgum nabij Leeuwarden. What a drive!

Gelukkig hadden we iets om ons op te verheugen. Bier aan de bar en een geweldig voorconcert. Maar goed dat er bier aan de bar was. De vier bands van het voorconcert leverden een abominabel slecht optreden af. Wellicht versterkt door de ijzige kou, die zelfs Sander's warme kistjes wist te doordringen. Tegen twaalven kwam een einde aan onze marteling en gingen we weer richting het hotel. Oh, wat hoopten wij dat het zaterdag beter zou zijn...

Zaterdag. Stralend weer. Overdag dus geen gekoukleum in de regen. Yezzz. Maar eerst maar eens even goed ontbijten. En na het ontbijt lekker in het zonnetje op het terras een pilsje pakken. Nou mooi niet dus. Welke idioot het verzonnen heeft weet ik niet, maar daar in het hoge noorden wordt GEEN BIER GESCHONKEN VOOR 12:00 uur. Grmbl, grmbl, grbml. "Nee, ik hoef geen koffie. Sodemieter op zeg!".

Maar goed. Op het festival was het zaterdag reuze gezellig. Lekker zonnetje en een paar goede optredens en een hoop bier. Zie hier een aantal, laten we zeggen, interessante foto's. Als fotograaf heb je dan weer het voordeel dat er geen belastend materiaal van je op internet komt te staan . Hoop dat ik niet te vroeg juich, overigens. Wellicht dat Richard of Joran nog dergelijk materiaal heeft...

Sperziebonen mmm dat smaakt!

nospam@example.com (Marieke Jacobs) — Sun, 07 Jun 2009 10:35:24 +0000

Roos is alweer een grote meid geworden. Bijna zes maanden nu, dus tijd voor een eerste hapje dachten wij zo.
Helaas heeft Roos last van exceem dus moesten we wachten tot zes maanden met het eerste hapje. We zijn dan ook met groente begonnen om zo min mogelijk risico op een allergische reactie te lopen.

Roos vond het allemaal wel best. Op donderdag 4 juni kreeg Roos haar eerste hapje. Sperziebonen! Nou dat ging erin als koek! Het was een waar smulfestijn.
Ga door met lezen van "Sperziebonen mmm dat smaakt!"

Kanker kent geen recessie, steun het KWF

nospam@example.com (Twan Jacobs) — Wed, 08 Apr 2009 09:07:34 +0000

Arjan, een oud-klasgenoot van me, is zeer sportief aangelegd. Hij maakt deel uit van een team dat de Alpe d'Huez per fiets gaat bedwingen. En dat niet 1 keer, maar welliefst zes keer. Dat doen ze natuurlijk niet zomaar. Er wordt hard voor getraind... Bloed, zweet en tranen... Maar alles voor een geweldig doel: een bijdrage aan het KWF.

Neem een kijkje op de actie pagina Alpe d'HuZes en steun het KWF door een bijdrage te leveren aan deze actie. Elke bijdrage, hoe klein of groot ook, is van harte welkom. En bedenk, zoals de leden van het fietsteam het zo mooi verwoorden:

Wij zijn er ons van bewust dat iedereen door de recessie een financieel moeilijke tijd in gaat, maar kanker kent geen recessie.

Kijk... Daar wordt papa blij van

nospam@example.com (Twan Jacobs) — Fri, 27 Mar 2009 20:18:57 +0000

Vandaag lekker van thuis uit gewerkt. Heerlijk relaxed. Alles bij de hand en voor de verandering... goede koffie. Dit moet ik echt vaker gaan doen. Onze kleine Roos zorgt voor voldoende afleiding. De rol die 'de gang naar de koffieautomaat' heeft, neemt ze feilloos over. Elk uur moet ik toch minstens 1 keer gaan kijken

En wat schetst mijn verbazing: ze heeft nu al buitengewoon veel interesse in mijn laptop. Kijk... Daar wordt papa blij van:

Het is een meisje!

nospam@example.com (Marieke Jacobs) — Fri, 09 Jan 2009 19:34:23 +0000

Op 22 december 's nachts om 2.45 uur braken de vliezen. Ik maakte Twan wakker en vertelde het hem. Hij reageerde niet echt en draaide zich weer om en sliep verder. Vanaf dat moment was ik wakker. Langzaam aan begonnen de weeen. Om 4.15 uur ging ik mijn bed uit en toen kwam er ineens een hele golf vruchtwater! Ik kon het nog net tot de badkamer halen...

Ga door met lezen van "Het is een meisje!"

Liggingsecho

nospam@example.com (Marieke Jacobs) — Sat, 13 Dec 2008 16:59:24 +0000

36 weken zwanger en dan volgt de liggingsecho. Middels de bekende echo wordt gekeken of de baby al in de juiste positie ligt.
Ga door met lezen van "Liggingsecho"

Nog een week of 10

nospam@example.com (Twan Jacobs) — Mon, 03 Nov 2008 22:49:56 +0000

De uitgerekende datum komt met rasse schreden naderbij. Met de baby gaat het allemaal prima. Met de moeder ook, alhoewel... af en toe (ahum) neemt ze wat teveel hooi op haar vork; zeer pijnlijk. Gelukkig leert ze steeds beter luisteren naar haar lichaam. Nu moet ik alleen nog naar Marieke leren luisten

Rechts naast de artikelen staat een kleine (anonieme) poll. Wat denken jullie, wordt het een jongen of toch een meisje? Laat ook even een reactie achter, met daarin de dag waarop je denkt dat onze kleine geboren wordt. Oh ja, de uitgerekende datum is 9 januari 2009.

De echo-foto werd genomen bij de medische controle. Marieke was toen precies 19 weken zwanger.
Schon wor?!

En toen leefden ze nog lang en gelukkig

nospam@example.com (Marieke Jacobs) — Tue, 08 Jul 2008 18:27:08 +0000

Dagen verstreken en uiteindelijk ook weken. Verdriet gaat niet weg, het slijt, en dat heeft veel tijd nodig. We zaten ook te wachten op de uitslag van het onderzoek.
Ga door met lezen van "En toen leefden ze nog lang en gelukkig"

Na de bevalling

nospam@example.com (Marieke Jacobs) — Sun, 03 Feb 2008 20:51:59 +0000

Daar was ze dan, ons kleine meisje. Een klein poppetje.. Twan had alles helemaal meegemaakt en ik was na de bevalling vooral heel verdrietig. Verdrietig omdat ik haar nu echt af moest geven, omdat ik nu helemaal niets meer kon doen, omdat het allemaal voor niets was geweest. Toen ik haar zag, gewikkeld in haar zachte, roze handdoek, was ik ook teleurgesteld. Zo'n lief klein meisje, helemaal gaaf, behalve haar hoofdje en ik mocht haar niet houden. Madelief had de weeen niet overleefd, bij mijn gevoel was ze er al sinds vanochtend niet meer. Onze kleine meid was niet bestand tegen die druk.

Ga door met lezen van "Na de bevalling"

De bevalling (deel 2)

nospam@example.com (Twan Jacobs) — Sat, 02 Feb 2008 12:00:11 +0000

Dokter Mallory Woisky komt tegen vijven binnen wandelen. Ze spreekt Marieke bemoedigend toe dat de medicijnen duidelijk aan slaan. De pijn neemt inmiddels in hevigheid toe. Mallory zou meteen aan Hans doorgeven dat een spuitje morfine of een ruggeprik zeer welkom was. Echter, voordat de pijnmedicatie toegedient kon worden, moest dokter Nolens eerst onderzoeken of er al ontsluiting was...
Ga door met lezen van "De bevalling (deel 2)"

De bevalling (deel 1)

nospam@example.com (Twan Jacobs) — Fri, 01 Feb 2008 19:11:14 +0000

Vannacht heb ik slecht geslapen. Om het uur wakker en moeite om de juiste draai te vinden. Marieke ligt naast mij in een diepe slaap, alhoewel ze af en toe toch half wakker wordt van mijn gewoel. Om zeven uur loopt Marieke's wekker af. Anders dan anders doet ze meteen het licht aan. "Och ja", denk ik, "ze moet het UMC bellen.". Ik doezel weer weg en vang nog net op dat we om half negen al terecht kunnen. Stiekem had ik toch gehoopt dat we pas om 10:00 uur hoefden op te draven...

Tijdens het ontbijt zag ik hoe gespannen Mariek was. Ongedurig hield ze de klok in de gaten. Voordat ik mijn laatste slok Optimel had weggewerkt stond ze al in de startblokken. Jas aan en sleutels in de hand. "Vergeet je legitimatiebewijs niet hè!". Iets na half acht zaten we in de auto. Ieder vezonken in z'n eigen gedachten. Het was rustig op de weg en voor half negen kwamen we aan bij het UMC. Navraag bij de receptie leerde ons dat we route 794 moesten volgen om bij de verloskamers te komen. Daar mochten we even plaats nemen in de wachtkamer. Nog voordat ik mijn koffie op had kwam zuster Marij al bij ons zitten. Ze probeerde ons een beetje op ons gemak te stellen. Waarschijnlijk wist ze dat dat in de wachtkamer toch niet zou lukken, want al snel begeleidde ze ons naar verloskamer 4. "Vandaag is dit jullie kamer.", zei ze.

Ga door met lezen van "De bevalling (deel 1)"

En nog meer informatie...

nospam@example.com (Marieke Jacobs) — Wed, 30 Jan 2008 15:43:03 +0000

Dinsdag 29 januari zijn we weer teruggeweest naar Nijmegen. Drie gesprekken stonden er op de rol. De klinische genetica, maatschappelijk werk en de prenataal gynaecoloog...
Ga door met lezen van "En nog meer informatie..."

Hoe gaat het verder?

nospam@example.com (Marieke Jacobs) — Sun, 27 Jan 2008 11:24:15 +0000

Vrijdag belde de secretaresse van de prenatale gynaecologie terug voor de afspraak. Dinsdag 29 januari mogen we terug komen voor de afspraak met de klinisch geneticus. Dan horen we meer over de toekomst en de mogelijkheden. Daarna hebben we een gesprek met maatschappelijk werk.
Ga door met lezen van "Hoe gaat het verder?"

Een klein beetje goed nieuws

nospam@example.com (Twan Jacobs) — Thu, 24 Jan 2008 19:11:40 +0000

Vandaag weer naar Nijmegen geweest voor een tweede echo, waarbij ook de kinderneuroloog aanwezig was. Alsof de kleine wist dat het een belangrijke echo was, zat ie zomaar rechtop. Het hoofdje was daardoor veel beter in beeld te brengen. Nu bleek dan ook dat er toch wel wat meer aan de hand was dan in eerste instantie gedacht...
Ga door met lezen van "Een klein beetje goed nieuws"

De niet zo blijde boodschap

nospam@example.com (Twan Jacobs) — Tue, 22 Jan 2008 19:15:42 +0000

We hadden het liever anders gewild maar het is nu eenmaal zo... Vrijdag 18 januari hadden wij de medische echo (beter bekend als de 20 weken echo). Die was gewoon in Veghel ziekenhuis. We gingen er vrolijk naar toe. We zouden ons kleintje immers weer zien. Die zou nu wel 4 keer groter zijn dan met 12 weken...

Helaas was het allemaal niet zo goed als het zou moeten zijn. De echoscopiste vond het hoofdje van ons kindje te klein. Het had meer het formaat van een kindje van 17 weken, de kleine hersenen waren niet op beeld te krijgen en ook de structuren in het hoofd van ons kindje kwamen niet overeen met wat zij normaal zag. Dit alles was genoeg om ons door te sturen naar UMC Radboud in Nijmegen. De apparatuur is daar meer gespecialiseerd en zo ook de artsen.

Ga door met lezen van "De niet zo blijde boodschap"